Kikker gekwaak

AvondgezangIn “The New Sporting Magazine” van Juli 1853 lees ik in een artikel over de jachtsport in de Vogezen een interessant stukje over een opmerkelijk gebruik in de 16e eeuw in de omgeving van Monthureux sur Saône.

Ieder die veel vertoefd heeft in Frankrijk kan getuigen net als de schrijver, van de ontelbare legers van kikkers die de moerassen van dat heilloze ongedraineerde en half-gecultiveerde land teisteren, en die een smaakvol en meeslepend refrein ten gehore brengen gedurende de hele nacht in de zomer en herfst maanden. Deze nachtelijke serenades lijken een even grote hinder te zijn geweest tijdens de dagen van de machtige hertogen van Lorraine als dat ze zijn heden ten dage. Want we lezen dat wanneer “Le seigneur” één van zijn meer afgelegen kastelen bezocht, om te genieten van de jacht in de buurt van Monthureux-sur-Saône, alle nietsnuttige vagebonden in het naburige dorp in dienst werden genomen om gedurende de hele nacht met stokken op het water te slaan om de kikkers en padden te laten ophouden met hun nachtelijk gekweel.

De bewoners van de dorpen Petit en Grand Thon in het kanton Lamarche waren ook verplicht om op het water te slaan gedurende de nacht, om een gezonde slaap voor de vermoeide seigneur zeker te stellen als hij aankwam in Château du Chatelet voor de geneugten van de jacht.

We lezen ook dat in 1572 iedere inwoner bestraft zal worden als hij weigert de plicht te vervullen door met een stok op het water te slaan om de kikkers tot zwijgen te brengen als Madame l’Abbesse de Remiremont op Girancourt slaapt.

uit: “ROUGH SKETCHES ON THE COMPARATIVE STATE OF “LA CHASSE” IN ENGLAND AND FRANCE AT THE PRESENT TIME”, Vosges, By Aoteon, The New Sporting Magazine, Juli 1853, p.339-340

Afbeelding: Abendgezang 1895, Wikimedia Commons