Lijn 24, Jussey – Darnieulles

In 1864 had het kanton van Darney en Monthureux-sur-Saône een grote industrie: 12 slijpsteenfabrieken, 8 tafelbestekfabrieken, 17 dakpan en baksteenfabrieken, 4 glasblazerijen, 2 commerciële molens, 3 brouwerijen, 2 zetmeelfabrieken, een papierfabriek, een katoenspinnerij, en vele houtwerkplaatsen.
Het middel van transport voor de vele producten was de kar, met een dagelijks verkeer van 500 ton. Een spoorlijn zou het transport kunnen verdubbelen en bovendien de transportkosten verminderen.

Op 26 december 1864 stemt de gemeenteraad van Monthureux ermee in dat er een krediet verleend wordt van honderdduizend frank voor het bestuderen van de aanleg van een spoorlijn door hun grondgebied met een mogelijke verbinding met Jussey, Mirecourt, Vittel, Darney of Passavant. Zo begon een periode van bezinning, verschillende benaderingen en pre-projecten, die door economisch belang en de loop der geschiedenis zijn bekroning vind 22 jaar later.

Aanvankelijk waren ze zich allemaal bewust van het belang van deze spoorweg. De plaatselijke overheden in de wijde omgeving maakten vele plannen die Darney en Monthureux met Mulhouse en Parijs zouden verbinden. Maar de minister van Oorlog maakt in 1877 een einde aan alle plannen, hij vond een dergelijke spoorweg een strategisch gevaar. De oorlog van 1870 en de annexatie van Elzas-Lotharingen door Duitsland bracht radicale strategische veranderingen met zich mee.
Echter, Epinal een beduidende plaats op loopafstand van de nieuwe grens moest middels een wet uit 1879 strategisch verbonden worden met Jussey. In 1879 wordt begonnen met het bestuderen van het traject. Het graven van een lange tunnel door het massief bij Viomenil moest voorkomen worden. Maar door de hoge kosten van een sterk stijgende route via Viomenil werd dit deel afgewezen. In 1883 werd een 72 km lang tweesporig alternatief traject goedgekeurd.

Gedeelte van lijn 24, Jussey - Darnieulles

In het najaar van 1886 wordt de lijn Jussey – Epinal in gebruik genomen door spoorwegmaatschappij “l’Est”.
Tot 1914 voer vier maal daags een passagierstrein en ten minste één maal daags een goederentrein tussen Jussey en Epinal.

Station Monthureux-sur-Saône

Tijdens de Eerste Wereldoorlog in 1914 voeren nog eens vele konvooien (Transport en Cours d’Opérations) over deze lijn.
In de jaren dertig waren er nog maar 3 passagiersdiensten over.
In 1938 neemt de Nationale spoorwegmaatschappij (SNCF) de maatschappij “l’Est” over.
In juli en augustus 1939, voert de SNCF uitgebreide werkzaamheden uit aan het spoor ter versterking van de grensverdediging.
In juni 1940 was er geen vervoer mogelijk vanwege de Duitse inval, maar de lijn werd niet beschadigd dus werd een beperkte dienstregeling hervat op 6 juli.
De terugtrekkende Wehrmacht laat de lijn in 1944 ongemoeid, ondanks het strategische belang. In datzelfde jaar wordt het passagiersvervoer beëindigd.
In 1951 wordt ook het goederenvervoer tussen Monthureux-sur Saône en Passavant (9,8 km) afgeschaft en wordt dit gedeelte van de lijn in 1954 ontmanteld.
Aan het eind van 1973 wordt ook het traject tussen Monthureux en Darnieulles (39,3 km) gesloten en in 1976 ontmanteld. Alleen het gedeelte tussen Jussey en Passavant (23 km) blijft open voor beperkt goederenvervoer.

Het 127 meter lange spoorviaduct bij Passavant

Tunnel bij regnévelle

Spoorhuisje no.13 bij Regnévelle

De 338 meter lange tunnel en spoorhuisje no.13 bij Regnévelle tegenwoordig.

 

 

Pont Tatal bij Claudon, tegenwoordig

Pont Tatal bij Claudon vroeger

Pont Tatal, 121 meter lange viaduct over de Ourche bij Claudon, vroeger en nu.