Domaine Guillevic, Darney

In het boek: “Eccentric France: the Bradt guide to mad, magical and marvoullous France” staat de volgende passage:

L’Ys
In het hart van de Vogezen, ergens tussen Dijon en Nancy wordt min of meer in het geheim een opmerkelijk kunstwerk gemaakt. De kunstenaar is een monumentale beeldhouwer genaamd Yves Humblot (de sculpturen zijn monumentaal; Humblot zelf is wat kleiner van stuk), en het kunstwerk heet L’Ys.
Het begon allemaal nadat Humblot, geboren eind veertiger jaren van de 20e eeuw, terugkwam van een trip naar India, en besloot zich terug te trekken van de wereld om te leven als kluizenaar in de bossen, ver van al het moderne gedoe (en zonder elektriciteit). Hij bouwde voor zichzelf een Tibetaanse tempel om in te leven, en begon grote blokken steen uit een locale groeve te houwen.
Deze veranderde hij in reusachtige sculpturen (met een gewicht van wel 10 ton per stuk), voorstellende verschillende thema’s, zoals kosmische energie (vuur voor man; water voor vrouw), symbiose (twee lichamen met één hoofd), de schaduw van de avond, en de oerknal. Tegenwoordig heeft hij een serie van nog grotere sculpturen gebouwd, met verschillende religieuze thema’s, en het is te hopen dat ooit zijn werk tentoongesteld wordt. Tot dusver is het enige werk van hem dat door publiek gezien kan worden het monumentale “Children’s Corner” in Epinal, tussen Nancy en Belfort.

Yves HumblotHet boek van waaruit hierboven geciteerd is, is uit 2003. Van het laatste stukje tekst weet ik dat het niet helemaal klopt want bij Darney aan de “Reu de la Gare” is het “Domaine Guillevic”. Hier exposeert Yves Humblot een vijftigtal sculpturen in een oude steengroeve. Dat doet hij al minstens vanaf 1993, want in dat jaar verscheen een boek over zijn sculpturen bij Darney geschreven door de beroemde Franse dichter: Eugène Guillevic (1907-1997).

Zijn L’Ys project is in Dombasle-devant-Darney. Ik zal daar ook nog een keer een kijkje gaan nemen als dat mogelijk is, want Humblot heeft in niet mis te verstane bewoordingen aan de schrijver van bovenstaande citaat laten weten dat hij niet meer wil dat lezers van zijn boek hem bezoeken.
Overigens is “Domaine Guillevic” wel vrij toegankelijk voor publiek.

Over Humblot zelf is behalve bovenstaande informatie niet erg veel te vinden, maar ja dat heb je met kluizenaars, en het is duidelijk dat hij met rust gelaten wil worden.
Zijn voorliefde voor Tibet is wel af te lezen aan de Tibetaanse vlaggen die er hangen.
Hij werkt nog regelmatig aan zijn sculpturen daar. Ik heb hem zelf daar een keertje aan het werk gezien.
Als ik het boek “Eccentric France” moet geloven, woont hij in een zelfgebouwde Tibetaanse tempel. Ik neem aan dat die niet ver van Darney zal staan, ergens in de bossen. Ik ben wel nieuwsgierig naar die tempel.

Domaine Guillevic 1

Domaine Guillevic

Humblot laat zich in “Domaine Guillevic” inspireren door de gedichten van Eugène Guillevic, die naar men zegt zijn eerste poëtische ervaring in Darney had.

Domaine Guillevic 2

Domaine Guillevic

Domaine Guillevic 3

Domaine Guillevic

Domaine Guillevic 4

Domaine Guillevic

Nous, pierres,

C’est de nous
Que nous parlons,

De cette source
Que nous sommes à nous-mêmes.

C’est notre élan
Que ressent

Celui qui nous regarde.

Eugène Guillevic
(Yves Humblot, pierres sculptées, Pierron, 1993)

Domaine Guillevic Kaartje

Bumblemoth en Serécourt

Quintan Ana Wikswo

Quintan Ana Wikswo groeide op in het zuiden van de Verenigde Staten en werd kunstenares.
Voor haar kunst was ze enkele maanden “Artist-in-Residence” op verschillende plekken in de wereld.
Vorig jaar was ze een maand op de “Haut de Fee” ofwel de Feeën heuvel in Serécourt.
In haar weblog: “Bumblemoth” schrijft ze in duistere en poëtische stijl een aantal berichten over haar leven in Serécourt: “Written in Serecourt

Vaak gaat het over de vervallen kerkhoven in de buurt, waar ze ook nog een aantal menselijke botten vind.

Hierbij een aantal bespiegelingen uit haar blog:

Winter brings new isolation to the cobblestone streets and sober blackened walls to the faeries and the Dutch and the few sad French who rest here with their thoughts and their wine and a cumulous cloud of duvet.

Vosges is the Appalachia of France – poor, isolated, forgotten, wrapped in grief from their great civil war of 1918, where the Germans and the French marched back and forth over this patch of land, so many times owned by one and then the other, inbred, cross bred, everyone related by blood and tongue and appetite for milk and egg and grape. The trenches still run here, supposedly empty, yet in truth filled with lost limbs and lack of recompense.

Each village a small obelisk draped in flags with the names of lost boys of the town. No memorial to the Second World War, no plaques, no monuments to the war dead. In these parts, the Germans merely arrived. No bloodshed. No martyred French boys of Christian descent. A hundred thousand Jews left their empty beds behind and perhaps that should be the memorial in these towns – a sort of emptiness. Perhaps that is the memorial in these towns – emptiness. Sorrow. Grief for who has vanished here.

This is a land of absence, a land of lack. Not enough money, not enough attention, or education, or communication. Yet not always: three thousand years ago, this the Jerusalem of the goddesses – beside every spring a priestess, a seer. A tribe of female druids alongside the riverbank, making love and prayer beneath the mistletoe and plum trees. Two thousand years ago, it was a land of midwife and faerie, of pagan love for land and harvest. This the fertile place marked with grave and stone. So many half-humans and demigods buried here that their holy meadows became corporal in the flesh of the humans born here. Known to be strong, to be guided by visions and uncanny knowledge.

Perhaps with Christians came lack. Came the ten thousand ghosts of witches burned along these streets. Came Joan of Arc, and the Black Death, and the losing battle against the victory of something hopeful over something horrific.

The faeries run underground, out of view. The Celts killed by the Catholics. The wise women and witches burned. The boys gashed and gassed in wrenching spurts from canister and bayonet, and bombs great gashes in the flesh of the earth goddesses, where their blood ran into the soil and made it too full of iron for planting wheat. And then the Jews, plucked out one by one in daylight, their possessions gathered up and distributed by the mayor, their houses appropriated while their windows still left the white winter print of fear from little noses pressed close, watching out for the Gestapo.

Each neighbor has a tale of something seen in the fog, a shape in the house, black cloaked figures hunched along a wall, or singing. Visions. Lights that flicker where there are no windows. The house of the Jewish butcher a few doors down – one afternoon hauled away to the train in Lamarche and then to the camps, and how the dogs will no go into his bedroom, and bark for hours at what had been his closet door.

uit:  THE DOGS HAVE FOUND THE KOSHER BUTCHER, NOW BUT A MURDERED GHOST
November 12, 2009

Quintan Ana Wikswo

Bovenstaande tekst en foto zijn hier geplaatst met vriendelijke toestemming van Quintan Ana Wikswo

Rommelmarkten rondom Darney

Vide-Greniers.orgAls je wilt weten wanneer er een rommelmarkt in Frankrijk is, dan is daar een uitstekende site voor:  vide-greniers.org

Ik geef hier toch nog maar even een greep van mei en juni.

Claudon
Zaterdag 1 Mei, de traditionele 1 mei markt “Foire aux Occassions” met meer als 8000 artikelen en begint om 14.00 uur.
Het is er altijd érg druk met ook heel veel Nederlanders, weet ik uit eigen ervaring.

Nonville
Donderdag 13 Mei, Vlooienmarkt en Bloemenfestijn, de hele dag geopend.

Bonvillet
Zondag 6 Juni, Rommelmarkt met 100 kraampjes, gratis toegankelijk van 7 tot 18 uur. Je kunt er nog een staanplaats kopen voor € 1, 50 per meter.

Dombasle-devant-Darney
Zondag 20 Juni, Rommelmarkt die al om 6 uur s’ochtends begint, gratis toegang, voor een staanplaats is de eerste 5 meter gratis, daarna betaal je € 1, 50 per meter.

Educatief bos, Tignécourt

Het bos vanuit de grote observatiehut

Het bos vanuit de grote observatiehut

Ongeveer drie kilometer van Tignécourt, in “La forêt départementale de Tignécourt” is een educatief bos van 204 hectare. Ik ben er vandaag even naartoe gefietst.

Het is sinds 1997 in het bezit van de departementsraad “Conseil Général des Vosges”. Er zijn meerdere observatieposten en er is een grote observatiehut vanwaaruit je met een beetje geluk een edelhert of een wild zwijn kan zien. Ik zag ze niet, dus dat beetje geluk had ik niet.

Er zijn twee wandelroutes met veel informatie bordjes over de natuur ter plekke, maar ook over andere dingen die in het bos gebeurden. Zoals bijvoorbeeld hoe men vroeger houtskool maakte, maar ook hoe je de hoogte van een boom meet.

educatief bos Tignécourt
info-bord

grote observatiehutuitzicht vanuit oberservatiehut

Hierboven zie je de grote observatiehut met daaronder het uitzicht daarvandaan.

Rencontres Natur’images TignécourtNatuurmuseum

Aan de “place de l’Eglise” in Tignécourt is het “Maison de la Nature”, een natuurmuseum waar jaarlijks een fototentoonstelling wordt gehouden van beroemde natuurfotografen uit heel Europa. Dit jaar werd het voor de vierde keer georganiseerd. Ik had er ook wel naartoe willen gaan, maar was het helaas vergeten. Het is maar in één weekend in het voorjaar. Volgend voorjaar is er weer een kans.

Overigens als je erg mooie natuur fotografie wilt zien uit de Lage Vogezen, kijk dan eens op de site van natuurfotograaf Fabrice Cahez .  Met o.a. vele foto’s van Wilde Boskatten, hij noemt ze “de tijgers van het bos”. Dit jaar heeft hij ook geëxposeerd in Tignécourt.

De Tyzacks

Cover boek over de TyzacksDon Tyzack woont in Engeland, maar oorspronkelijk komen zijn voorvaderen uit de streek rondom Darney. Alle Tyzacks uit de hele wereld komen hier vandaan.
Tweehonderd jaar lang beoefende de famillie het glasmakersvak met de speciale privileges die de hertogen hen gaven.

Rond 1600 introduceerde deze famillie de kunst van het venster-glas maken in Engeland.

Don heeft een website waarop veel informatie te vinden is over zijn en vele andere glasblazers famillies in de 16e en 17e eeuw rondom Darney. Hij heeft ook een boek geschreven hierover, en die is te lezen op zijn site als pdf.
De site en het boek zijn in het Engels.

Website: www.tyzack.net
Pdf: “Glass, Tools and Tyzacks”

Château de Lichecourt

Château de Lichecourt

De Tyzacks waren de historische eigenaars van Château de Lichecourt bij Relanges.

Op de site van Don Tyzack is een oude legende te lezen over dit kasteel:

De dame van Lichecourt

Anne-Salome werd, na een korte ziekte, begraven in de crypte van de kapel van Lichecourt. Ze werd in een kist gelegd en in de crypte bijgevoegd. Toen haar oude huishoudhulp ging bidden in de crypte hoorde hij opeens een geklop. Hij ging op onderzoek uit en kwam tot de ontdekking dat het geluid uit de doodskist kwam. De familie werd gewaarschuwd en rolde de edele dame uit haar lijkwade. Helaas duurde haar herstel niet lang en en werd ze dood verklaard, drie of vier dagen later. Maar, geschokt door de houding van haar naasten en dierbaren, voorspelde ze voordat ze stierf, dat ze terug zou komen, om het kasteel en de omgeving te belagen, in de vorm van een uil. En ze zeggen in Relanges waar het kasteel staat, dat op sommige winteravonden, als de wind kreunt door de kale bomen van Lichecourt, je soms deze uil kan horen! En die is nu wit door ouderdom.

Bovenstaande is geplaatst met vriendelijke toestemming van Don Tyzack.

Arboretum van La Hutte op de schop

informatiebord Arboretum La HutteGisteren ben ik even gaan kijken in het arboretum van La Hutte in het ‘Vallée de l’Ourche’ (Hennezel). Een arboretum is een botanische tuin met een collectie van bomen.

Ik was er al een tijdje niet meer geweest. Ik was verbaasd een soort bouwterrein aan te treffen.
Op een waarschuwingsbord: “Werk in uitvoering” stond op de achterzijde in dikke groene letters: ONF (= Office National des Forêts)

Mammoetboom in La Hutte

Mammoetboom in La Hutte

Het 3 hectaren grote Arboretum van La Hutte (lijkt kleiner moet ik zeggen) is gratis toegankelijk. Circa 1874 is het aangelegd door de meester smid van smederij La Hutte: Alfred Irrois.
Er groeien volwassen exemplaren van o.a. Tulpenboom, Amerikaanse eik, Mammoetboom, en Hibacipres.

Het arboretum werd de laatste jaren al niet meer onderhouden. In 2007 werd besloten dat het ONF verantwoordelijkheid neemt voor zijn rehabilitatie. Dit zou zo’n 55000 euro gaan kosten. Naar het blijkt zijn ze daar nu in 2010 mee begonnen. De scouting-organisatie zal technische ondersteuning bieden zo is te lezen op de website van het  ‘Charte Forestière de Territoire de Darney/Monthureux-sur-Saône‘ . Men wil ook het belang van deze arboretum bij de bevolking onder de aandacht brengen.  Verder op de site is te lezen dat er vele plannen liggen om het toerisme te bevorderen in de Vallée de l’Ourche’ en in de rest van de regio.
Op het informatiebord is te lezen dat het arboretum onderhouden wordt door de scouts van Frankrijk. Een paar honderd meter verderop is een kamp-terrein van de scouts.

Taxus?

Bij de ingang is een monumentale boom omgehakt. Volgens het informatiebord is het een Taxus. Maar ik kan het mis hebben, het bord is door slijtage slecht te lezen en ik heb niet zoveel verstand van bomen. Op internet zag ik een foto van één van de oudste Taxus-bomen van Nederland, en die was 300 jaar oud. De stam kwam wel redelijk overeen met deze stronk. Maar gezien de omvang in vergelijk met die in Nederland lijkt me deze zeker zo oud, zo niet ouder. Ik vraag me af waarom hij is gekapt. Was hij ziek? Of was de reden dat Taxus-bomen erg giftig zijn? Ik weet het niet. Weet jij het, laat me dat dan weten.

Gisteren ben ik even gaan kijken in het arboretum van La Hutte

(Hennezel). Een arboretum is een botanische tuin met een

collectie van bomen.

Ik was er al een tijdje niet meer geweest. Ik was verbaasd een

soort bouwterrein aan te treffen.

Op een waarschuwingsbord: “Werk in uitvoering” stond op de

achterzijde in dikke groene letters: ONF (= Office National des

Forêts)

Het 3 hectaren grote Arboretum van La Hutte (lijkt kleiner moet

ik zeggen) is gratis toegankelijk. Circa 1874 is het aangelegd

door de meester smid Alfred Irrois (smederijen waren algemeen in

deze streek vroeger). Er groeien volwassen exemparen van o.a.

Tulpenboom, Amerikaanse eik, Mammoetboom, en Hibacipres.

Het arboretum was de laatste jaren al niet meer onderhouden. In

2007 werd besloten dat het ONF verantwoordelijkheid neemt voor

zijn rehabilitatie. Dit zou zo’n 55000 euro gaan kosten. Naar

het blijkt zijn ze daar nu in 2010 mee begonnen. De

scouting-organisatie zal technische ondersteuning bieden zo is

te lezen op de website van het ‘Charte Forestière de Territoire

de Darney/Monthureux-sur-Saône’

http://cft.darney-monthureux.over-blog.com/article-12915948.html

Op het informatiebord is ook te lezen dat het arboretum

onderhouden wordt door de scouts van Frankrijk. Een paar honderd

meter verderop is een kamp-terrein van de scouts.

Bij de ingang is een monumentale boom omgehakt. Volgens het

informatiebord is het een Taxus. Maar ik kan het mis hebben, het

bord is door slijtage slecht te lezen en ik heb niet zoveel

verstand van bomen. Op internet zag ik een foto van één van de

oudste Taxus-bomen van Nederland, en die was 300 jaar oud. De

stam kwam wel redelijk overeen met deze stronk. Maar gezien de

omvang in vergelijk met die in Nederland lijkt me deze zeker zo

oud, zo niet ouder. Ik vraag me af waarom hij is gekapt. Was hij

ziek? Of was de reden dat Taxus-bomen erg giftig zijn? Ik weet

het niet. Weet jij het, laat me dat dan weten.

Konijnen kopen in Attigny

Diana Kennedy is een Zwitserse kunstenares en woont in Harsault. Ze tekent o.a. strips en maakt tekenfilms, waaronder een film over “La Bête des Vosges“. Ze heeft een fascinatie voor John F Kennedy en die speelt daarom ook vaak een hoofdrol in haar kunstprojecten.

Diana gaat met de fiets van Harsault naar Attigny om daar op de konijnenmarkt drie konijnen te kopen. Lees haar huiveringwekkende verslag (in het Engels): With bicycle to Moscow

Overigens schrijft ze in aangename stijl nog veel andere grappige en minder grappige dingen over haar leven in Harsault. Herkenbaar voor iedere buitenlander die in een dorpje in Frankrijk woont. Je moet wel redelijk Engels machtig zijn en je niet laten afleiden door de berichten over, de voor mij tot nu toe ondoorgrondelijke, kunstprojecten. Dus de moeite waard om nog wat verder rond te neuzen in haar blog.

De lente is begonnen

Meidoorn

Meidoorn

Als de bomen bloesems krijgen heb je pas echt het gevoel dat de lente is begonnen. In de Vogezen met zijn vele fruitbomen en meidoorns is dat een mooie aanblik. Ook ruikt het zo lekker, vooral als de meidoorn bloeit.
De lucht op de foto’s is helder blauw, zonder vliegtuigstrepen, een aswolk zie ik ook niet.

Kers

Kers

Pruim

Pruim

Perzik

Perzik

Geen vliegtuigen boven Darney

Blauwe lucht zonder strepen

Blauwe lucht zonder strepen

Er breekt een vulkaan op IJsland uit en wat merk ik ervan? Voor het eerst in mijn leven zie ik een helder blauwe lucht zonder condensstrepen. Nergens rondom me hoog in de lucht is een witte streep van een vliegtuig te bekennen. Zelfs geen verwaaide.

Weekje Claudon

Weekje vakantie Claudon, herfst 2007

Filmpje van een koppel die een weekje vakantie vieren bij Claudon. Te zien zijn o.a.: Droiteval, Pont Tatal, Le Moulin en de natuur rondom Claudon. Met hele mooie muziek.