Toch nog de hop

Gisteren melde ik in mijn koolmezen-bericht dat ik liever de hop had gefotografeerd. Nou, vanmiddag hoorde ik zijn roep weer: “hoep-hoep-hoep”, snel de camera gepakt en naar de zolder gegaan om te kijken of ik hem uit een raampje kon zien. Want deze insectenetende weidevogel is uiterst schuw.

Ik had geluk en een beetje pech. Ik zag hem in het veld maar helaas achter het gaas. Toch heb ik vier foto’s gemaakt en laat ze hier trots zien, al is het geen top natuur-fotografie. Helaas zette hij zijn kuif ook niet op.

Ik heb ook niets bijzonders geroken, want naar het schijnt moet de hop een uitgesproken stank verspreiden omdat het vrouwtje een klier in haar staart heeft die tijdens het broedseizoen een zware stank verspreidt. De hop word dan ook wel de “drekhaan” of “schijthop” genoemd.

In Nederland is de hop uiterst zelden te zien, en dan alleen op doortrek. Hier in de Vogezen broedt hij wel maar blijft vrij zeldzaam.

De foto’s kun je niet uitvergroten door erop te klikken, want ik laat ze hier al op 100% grootte zien.

hop 1hop 2hop 4